Hieronder een weergave van de herdenkingsdienst voor Wouter.
Dominee Henk van Veen:
Welkom:
We zijn bij elkaar gekomen om afscheid te nemen van Wouter van der Zouwen. Hier in deze kerk. In de hoop te mogen schuilen bij God, de Vader van Jezus, Onze Vader.
Welkom allemaal. Of je nu vaak in een kerk komt of nooit. Welkom: Vrede voor u en voor jou van God onze Vader en van Jezus onze Heer.
Laat ons bidden:
God, onze Vader, hier zijn we op deze vreemde en bijzondere vrijdag, Met elkaar verbonden door onze betrokkenheid bij Wouter. Eeuwige God, hier zijn we met alles wat in ons is. Ons verdriet, de pijn in ons hart. Hier zijn we, terwijl het steeds meer tot ons door begint te dringen, dat we afscheid moeten gaan nemen van Wouter. Geef ons kracht en draag ons : Uw eeuwige armen onder ons. Christus, Licht van de wereld, laat ons vanmiddag en in de toekomende niet alléén, help ons om het temidden van alle waaroms uit te houden, kom in ons midden met Uw Licht, schijn in onze harten. Amen.
We gaan nu luisteren naar woorden van collega's, vrienden en de familie van Wouter.
Lieke & Jesse (neefje en nichtje van Wouter): Espanol/Spanish
Jesse:
Lieve Wouter,
Nooit meer humor van jou Nooit meer jouw grapjes Nooit meer om 9 uur bij mij langs de lijn om me aan te moedigen Nooit meer Nemo met jou Nooit meer naar de dierentuin met jou Nooit meer naar Ajax met jou Nooit meer …….
Lieke:
Lieve Wouter,
We zijn pas nog naar Nemo geweest Je kwam naar elk feest We huilen nu bittere tranen Omdat jij de grappigste en liefste oom was En we hielden van jou het meest
Robert & Els (neefje en nichtje van Wouter): Espanol/Spanish
Wouter. Waarom?????
De herinneringen zullen altijd blijven, het logeren in amsterdam van els met een vriendin toen ze naar een concert van de backstreet boys zijn geweest.
Zijn werk als gids voor de familie in amsterdam als we er weer eens waren. De eetadresjes die hij feilloos voor ons kon vinden.
Zijn sigaar die hij aanstak en vroeg of ik eens wilde proeven. (toen ik 7 was ofzo op de bruiloft van hanneke en gerrit.) en de hele sigaar die ik nog niet zo lang geleden samen met hem heb gerookt.
Zijn telefoontjes vanaf de A2 die vaak eindigden als hij thuis was.
Dennis en Sanne hebben niet eens de kans gekregen om hem te leren kennen, daarvoor was de tijd te kort.
Wouter, you can check out anytime but you can never leave. Jij blijft in ons hart. We zullen je missen lieve oom wouter.
Ik was bijna 5 jaar toen toen pappa en mamma ons vertelden dat jij was geboren, het kleine broertje van Piet en mij, 3 jaar later was je de grote broer van Erika, je kleine zusje! Je hebt een fijne jeugd gehad en op school kende iedereen jou. Je zusje plagen was je grote hobby en Erika werd altijd boos, en hoe bozer zij werd hoe meer lol jij had. Op een dag was het conflict zo ernstig dat Erika besloot voorgoed weg te gaan, op de fiets. Toen ze wegreed riep jij haar na "We eten om 6 uur". Erika heeft uiteindelijk maar een blokje van 3 straten gefietst en kwam weer thuis. Je wist bij iedereen geld te lenen, want dat had je nooit genoeg, om even naar de stad te gaan. Maar je betaalde je schulden altijd wel netjes af. En je vader en moeder konden heel erg boos op je zijn, als kleine jongen had je al een grote dosis humor, dat ze er achteraf wel om konden lachen.
Tijdens je lagere schooltijd heb je op sportief gebied het een ander uitgeprobeerd. Geen sterspeler in Ajax en een tenniscarriere was voor jou ook niet weggelegd. Met de zeilboot op de Friese meren, dat was het voor jou. Ook heb je ooit nog een keer voor parachutespringen je brevet gehaald. En dat was niet zonder reden, je dacht op deze manier van je hoogtevrees af te komen. Later in Mexico had je je hart verpand aan duiken.
Naar school gaan beviel je zo goed dat je over enkele opleidingen maar gewoon een jaartje langer deed. Dit bezorgde pappa en mamma grijze haren. Uiteindelijk heb je met je HEAO-diploma een goede basis gelegd voor je carriere. Na een aantal banen bij verschillende werkgevers kwam je terecht bij Comfort Card waar je een wereldbaan had, je lust en leven. Dit bracht ook veel waardevolle vrienden en collega's met zich mee.
Tijdens je studie stak je de armen uit de mouwen en hebt verschillende baantjes gehad, de enige echte groenteman, benzinepompbediende, taxichauffeur en ambulance chauffeur. Dit alles met grote inzet en op de jouw zo eigen humoristische manier.
Ook al ging je in Amsterdam wonen, Enschede bleef jouw stad.
Dat bleek ook wel na de vuurwerkramp, die voor ons wel heel dichtbij was. Voor pappa en mamma was je een hele grote steun. Als regelaar en bemiddelaar heb jij voor hen gedaan, wat jij vond dat goed was. En we willen je daarvoor nogmaals heel erg bedanken. En als in Twenteland iemand jou nodig had, dan kwam je toch gewoon even over uit Amsterdam, no big deal.
Dat typeert jou; in goede tijden was je er, maar in slechte tijden ging je de confrontatie aan. Een goed gesprek, je wist altijd de goede toon te vinden, je wijze raad en dat op een manier zoals jij dat alleen maar kon. Iedereen die jou hulp vroeg, kreeg die, je was er altijd voor iedereen. Je was zo een uniek mens in je doen en laten.
Je strippenkaart voor Mexico was nog lang niet afgestempeld. Daar, bij de familie van Alejandra, voelde je je ook zo thuis. Iedereen in Mexico heeft jou hun hart gesloten. Met name in de begintijd kende je maar weinig spaans; maar wat je al heel snel wist was "una serbessa" (een biertje), in een restaurant wist je al snel te melden dat jouw tortilla of wat je ook bestelde "fin ceso" moest, want kaas daar hield je absoluut niet van. En elke ochtend liep je naar de supermarkt voor een krantje en "chamon serano". De zorg om je zusje, ver weg in Mexico, uitte je door Ricardo in Mexico te waarschuwen; dat hij maar goed op jouw kleine zusje moet passen.
Ik wil nog even een grappig voorval in herinnering brengen. Erika en Ricardo hadden een ongelukje met hun auto, maar Ricardo had geen rijbewijs. Een broer van Ricardo heeft jou uit bed gehaald. Jij, met een duffe kop, moest maar net doen of jij de auto had bestuurd. Toen de politie was gearriveerd was je vergeten dat je met je linkerbeen mank moest lopen. Erika moest je heel goed in de gaten houden en steeds maar fluisteren dat je andere been pijn deed.
En bijna negen jaar geleden, tijdens een vakantie in Mexico, tijdens de verjaardag van Ricardo heb je Alejandra ontmoet. Je was hopeloos verliefd en helemaal hoteldebotel. Om een lang verhaal kort te maken; het gevoel was wederzijds, Alejandra, de vrouw van je leven, je grote liefde, gaf in Mexico alles op om bij haar grote liefde in Nederland te kunnen zijn. Jullie hadden nog zoveel plannen voor de toekomst, ook met jullie mooie huis in Amsterdam. Eerst hebben jullie hier met hart en ziel aan gewerkt om dat jullie eigen stekkie te laten zijn. Met recht waren jullie trots! En jullie waren nog zoveel van plan met jullie huis.
Maar lieve Wouter, in onze gedachten zul je blijven, als de humorist, degene waar je altijd van op aan kon, een lieve en grappige oom voor je neefjes en nichtjes. Denk maar aan ….trek eens aan mijn vinger, dat was een van de grapjes van jou, waarvan je broer en zussen weleens dachten, nou Wouter.. maar ach zo'n oom is toch alleen maar leuk, en dat was jij zeker, zo zullen zij zich jou herinneren, een keigave oom.
Maar ook jouw typische dingen, eeuwig en altijd je hemd uit je broek, een pilsje en een sigaartje, een lekker glaasje tequilla, dat je soms je afspraken niet nakwam, maar daarna maakte je je fout weer goed, en bellen tijdens voetbal op t.v., dan zei je geirriteerd ik bel je wel terug, je vergat dan alleen te zeggen wanneer je dat zou doen; je telefoontjes uit de file bijna geen verjaardag die je oversloeg jouw hobby om met zoveel mogelijk aanstekers 's avonds weer thuis te komen
Wouter, je leven was een groot feest, en dat feest heb je tot het eind toe gevierd, we kunnen het nog niet bevatten dat hier zo abrupt een einde aan is gekomen
We zullen je vreselijk missen en we blijven van je houden Dag lieve Wouter, m'n grote kleine broertje Ik kom nog wel een keertje met je praten.
Laws from all different people around the world have recognized that all men are equal.
However, environment and culture establish special characteristics.
In spite of these reasons, it must be emphzsized that you, Wouter, broke these principles for a great deal: you were not equal. You were a symbol of kidness and sensitivity; though there was bi rekigion, age or culture which prevented you from sowing love in all hearts and places which you approached.
Today, with your absencem we evaluate the results of your crop when we realise the inmense sadness that your physical departure leaves in us all, together with the great love which family, friends and coworkers express; not only from your home land but from a huge variety of countries. Especially from Mexico: Sandra, Sara, Jaime and Gabriela de la Peña Nettel, Jorge and Toño Nava, as well as Fer, Jorge and Diego.
Marc Nijhuis (namens de vrienden van Wouter)
Wouter, "Bouwe",
40 jaar is je gegeven, slechts 40 jaar. Veel te weinig dus veel te vroeg ben je vertrokken. Ons allen in totale verbijstering achtergelaten.
Rest ons niets dan die 40 jaar waarvan wij als vrienden van de HEAO er 20 van hebben meegemaakt, als een dierbare herinnering in ons op te nemen.
En dierbaar zijn ze want je hebt een onuitwisbare indruk op ons allen gemaakt.
De ski-vakanties waarbij we je op kilometersafstand konden ontdekken door je nogal slungelige ski-houding.
Je discussies over maatschappelijke vraagstukken, waarin we de tegenstellingen tussen sociaal en liberaal probeerden te beslechten.
En altijd weer dat biertje in de kroeg met op het einde nog een laatste ronde en één voor om het af te leren, dan nog 'one for the road' met als traditionele afsluiting het broodje shoarma met veel te veel knoflook waar we dan een dag later weer vreselijk veel spijt van hadden.
Je sociaal bewogen karakter, je stond altijd klaar voor mensen die iemand nodig had. Daarnaast bleef je toch ook weer een einzelgänger.
Je sigaren van Sumatra Oud Kampen tot aan Cohiba's en Monte Christo's .
En zo kunnen we nog wel even doorgaan….
Maar bovenal herinneren we je altijd opgewekte humeur. Zelden hebben we je chagrijnig of depressief meegemaakt. Natuurlijk heb jij ook je tegenslagen in het leven gekend. Maar ook dan probeerde je de positieve draai te zoeken. Altijd vrolijk en vol humor.
Je moment en plaats is treffend gekozen. Deze laatste zaterdagavond, in de binnenstad van Enschede aan de Oude Markt, met die fatale afloop zullen we altijd blijven herinneren. Voor ons, je vrienden die het voorrecht hadden deze laatste avond met je te mogen delen, beschouwen deze avond als een dankbaar afscheid. Gozer wat hadden we graag nog langer van je genoten.
Maar het heeft niet zo mogen zijn.
Ons rest verdriet op dit moment maar dierbare herinneringen voor de lange termijn.
Vader en moeder, Piet, Hanneke en Erika, Ricardo, Gerrit en Annelies , neefjes en nichtjes wensen we heel veel sterkte toe,
En voor Alejandra:
We zullen er voor je zijn!
Muziek Sting - A thousand years
Maarten Thissen directeur Comfort Card
In zijn functie had Wouter veel internationale contacten. Uit naam van al zijn internationale collega's wil ik eerst een paar woorden in het Engels zeggen.
Wouter,
During your work for Comfort Card you have met a lot of international colleagues of whom some are present today. On behalf of all of them I would like to say a few words in English. Everywhere you came you managed to be a highly appreciated colleague. Based on your in-depth knowledge of our systems, your feeling for the customer needs and your capability to combine these, you contributed a lot to the success of our company. Your charming character and your sense of humour made it a pleasure to work with you. We will miss you a lot!
Wouter,
Hoe kun je afscheid van iemand nemen als je nog volop in gesprek bent. Zoveel onuitgesproken woorden, zoveel onuitgewerkte ideeën, zoveel nog niet geanalyseerde wedstrijden van Ajax. Wouter, wij waren nog lang niet uitgesproken en toch zijn we afgebroken. Iedereen was verbijsterd en denkt nu na hoe we verder moeten zonder jouw inbreng. Zonder je lach, je eigenwijsheid, je goede ideeën. Je stond ook altijd voor iedereen klaar om bij te springen. Eigenlijk geloven we het nog niet en verwachten we je gewoon weer terug. Maar dat is niet zo. De laatste les die we van je leren is dat alles toch erg betrekkelijk is, het kan zo voorbij zijn. Wat nooit voorbij gaat zijn echte gevoelens als openheid, eerlijkheid en vrolijkheid. Gevoelens die jij ons altijd hebt gegeven. Wouter, je weet in Amsterdam zouden we zeggen: Mafkees, hoe kan je dit nou doen man?
We gaan je heel erg missen.
Erika -(zus van Wouter)
Woutertje,
Jij mooie grote lieve kerel, Met je weet wel, dat overhemd, Met je broek op half zeven. Je kleine ogen, die zo vaak zo mooi konden glimmen, Je onmisbare brilletje. En niet te vergeten die dikke bierbuik, waarvan je zelf altijd zei "wel zelf betaald". Maar waarom, waarom ben je nu toch weggegaan, Nooit meer mijn armen om je heen kunnen slaan, Nooit meer aan je vragen wat ik moet doen. Jij was mijn steun en toeverlaat, Je stond altijd voor me klaar, Twee handen op een buik. Hoe moet ik nu toch verder zonder jou, Jij bent mijn grote broer, En ik je kleine zusje Die oh zoveel van je houdt Nooit meer een kusje op die stoppelige wang, Nooit meer een biertje samen drinken Nooit meer je wijze raad Nooit meer samen lachen, Nooit meer samen huilen, Nooit, nooit meer samen. Ik houd van jou, ik zal je zo missen
Wouter was een dief, een schattige dief Negen jaar geleden heeft hij mijn hart gestolen
De dag van onze ontmoeting heeft hij mij uitgenodigd voor een reisje naar Acapulco. Ik ging niet mee, maar jaren later kwam ik toch in Nederland wonen.
Wouter, bedankt dat je me de gelegenheid hebt gegeven dat ik bij jou mocht zijn, dat ik door jou kon groeien, voor de kans van ontdekken wat passie en echte liefde betekenen, voor het mij leren wat leven met een ander delen is, voor het vasthouden van mijn koude handen in goede en slechte momenten, voor de onvergetelijke en prachtige reizen die wij hadden.
Dank jullie wel, Ma en Pa, voor het opvoeden van een zeer bijzondere man, een man die kon geven zonder denken, een man met fantastische humor, een man die de vriendschap en liefde van iedereen kon overwinnen, zelfs de liefde van mijn oma.
Het leven heeft ons de mogelijkheid niet gegeven om onze plannen en dromen samen voort te zetten, maar ik heb er alle vertrouwen in dat, zoals wij elkaar ooit ontmoet hebben in deze grote wereld, komend uit verschillende continenten, het ook weer mogelijk is samen te komen en door te gaan met wat wij samen zijn begonnen.
Vanaf vandaag:
Nooit meer " hug - hug" Nooit meer " kissy - kissy"
" Wouter, Olifant, Comandante, Wouteria, Woutje, Multifuncioneel, Naco, Hans, Osito, Wau, Guille, Wouteriana, Grote Wouter, vander los cochinos, Schatolin, Schat:
Dank je voor het stelen van mijn hart, ons hart"
English:
I'm going to read in English what I wrote to Wouter since this was the language in which we met and because it's the language he used with part of his friends, family and collegues.
" Wouter was a thief, a lovely thief". Nine years ago he stole my heart.
On the day we met he invited me to Acapulco. I didn't go to Acapulco but, years later, I came to the Netherlands.
Thanks Wouter for giving me the opportunity to enjoy you, to grow up with you, for giving me the opportunity to experience what passion and true love means; thanks for teaching me what it is to share a life, to hold my cold hands in good and hard moments, for the unforgettable and beautiful trips we made together.
Thank you Pa & Ma for raising such a wonderful man; a man who was able to give without thinking; a man with a great sence of humor; a man with the capacity to earn everybody's sympathy and love, even my grandmother's love.
Life didn't give us the opportunity to continue our plans and dreams together, but, I trust, if it was possible to meet in this huge world, coming from different Continents, it will be also possible to meet up again and continue what we started.
Just for today:
No more " hug - hug" No more " kissy - kissy"
" Wouter, Olifant, Comandante, Wouteria, Woutje, Multifuncioneel, Naco, Hans, Osito, Wau, Guille, Wouteriana, Grote Wouter, vander los cochinos, Schatolin, Schat:
Thank you for stealing my hart, our hart".
Muziek Norah Jones - Above ground
Dominee Henk van Veen:
Evangelielezing Johannes 11: 33- 44.
Lazarus, een vriend van Jezus is gestorven. Jezus gaat hier met Maria en Martha de zusters van Lazarus naar het kerkhof, waar Lazarus een paar dagen geleden in een rotsgraf is bijgezet.
Meditatie.
Dinsdagmiddag in het gesprek met de familie viel het woord "Waarom?". Verslagen als je met elkaar bent, heb je het gevoel:
Waar is dit nou toch goed voor, deze plotselinge dood. Dit slaat toch nergens op. Wat zonde en wat jammer! Wouter, paf in ene keer middenin uit het leven ..... wég!! Sommige van u verwachten misschien dat je dan in de kerk onmiddellijk zult roepen: Ja, maar dat is Gods wil,
Nou, dat is een ijselijk misverstand, want hier geloven we in de God van Jezus. En toen Jezus aan het kruis hing als slachtoffer van politiek geweld,
riep Hij daar: Mijn God, mijn God, waarom heeft U Mij verlaten?
Dus ook Jezus zelf heeft dat woord in zijn mond genomen in zijn diepe pijn: "Waarom?"
Want niet alles wat gebeurt is zomaar Gods wil.
Ben je mal!! Er gebeurt ook heel veel wat God niet wil.
Als God Zelf zegt in de 10 geboden: Gij zult niet doodslaan.
En je doet het dan toch. Dan is daarmee doodslaan niet opeens tot Gods wil geworden. Kom nou toch!
Daarom bidden we in het Onze Vader daar fel tegen in: Laat Uw wil wél geschieden!! En dat heeft dan ook nog een keer te maken met de vraag of wij als mensen
de ons door God gegeven vrijheid en mogelijkheden wel goed gebruiken. Dus zo simpel is het allemaal niet!
Dat blijkt ook in dat verhaal van Jezus bij het graf van zijn vriend Lazarus. Jezus roept daar helemaal niet: Dit is Gods wil. Het heeft zo moeten wezen.
Er staat: En Jezus weende.
Jezus huilt met die beide zussen mee. Jezus huilt met u, met jullie mee. Het raakt Hem tot diep in zijn hart. We zijn niet alleen met ons verdriet. Hij huilt met ons mee. Ook nu in dit uur.
Er staat dan tot twee keer toe: En Jezus verbolgen in de geest. Daar op dat kerkhof. Jezus: Verbolgen, dat is verontwaardigd, woedend. Waarop?
Op de dood, die het leven van zijn vriend heeft weggenomen. Hij staat niet achter de dood, maar achter het leven!
Ja, zeggen de mensen daar dan: Fijn dat meeleven,
maar had die Jezus niet kunnen zorgen, dat zijn vriend Lazarus niet stierf?
Ja, zo denk je toch!?: Had God niet even een seintje op die trap aan Wouter kunnen geven. Daar komt geen antwoord op,
maar Jezus legt zich ook niet neer bij de dood van Lazarus.
Jezus bidt tot God en roept dan Lazarus: Kom uit je graf en dat gebeurt dan. Wat moeten wij daar nou mee? Om een lang verhaal kort te houden.
Wij als gelovigen leggen ons ook niet neer bij de dood van Wouter.
Wij geloven dat God met hem verder gaat ook aan de andere kant van de dood.
Want ook Jezus is aan het kruis gestorven is en daarna begraven, maar God is met Hem doorgegaan en heeft Hem niet in de dood in de steek gelaten,
maar Hem opgewekt uit de dood en Hem omgeturnd voor de dimensie van de eeuwigheid. Daarom geloven wij ook niet dat het met Wouter af is.
En daarom dragen we hem nu in het gebed over aan God,
in de hoop en de verwachting dat Hij daar in Zijn Licht met hem verder gaat op de een of andere manier.
Gebed.
Here God, wij danken U voor alles wat U ons gegeven heeft in deze mens Wouter van der Zouwen in de veertig jaren van zijn leven.
Aan zijn vader en moeder.
Aan zijn broer en zussen en hun partners, de neefjes en de nichtjes. Aan zijn vrienden en collega's en aan ons zoals wij hier zitten. Aan Alejandra en haar familie.
Here God, we hadden hem nog zo graag hier bij ons willen houden, maar we beginnen te beseffen dat het anders is.
Daarom dragen wij hem vanuit onze harten over aan U.
Gaat U verder met hem! Vergeef hem alles waarin hij tekortschoot. Maak hem daar bij U zoals U hem dacht toen U hem tot aanzijn riep.
We bidden voor allen die achter moeten blijven en met onze gebeden en ons meelven wille we om hen heen staan, nu en in de toekomst.
Here God, zegen de ouders, draag hen in Uw Liefde,
U die pijn en verdriet kent om uw kinderen, wees ook bij deze ouders, bij uw kinderen Kees en Dini.
Zegen met uw kracht in hun harten ook Piet en Annelies, met Els en Dennis, Robert en Sanne.
Zegen ook Hanneke en Gerrit met Lieke en Jesse. Zegen ook Erika en Ricardo met Jeroen en Karien. Wees ook met Alejandra, die nu na al die jaren samen met Wouter zonder hem verder moer God kom met Uw Licht in dat gat van leegte en vul het met Uw Tegenwoordigheid.
We bidden voor allen die er bij waren op die avond en het hebben zien gebeuren: Hem levend bovenaan de trap en dood daar beneden.
Heer kom binnen in deze herinneringen met Uw tederheid Uw Nabijheid.
Laat hen zien de verborgenheid Wouter daarop is opgestaan en naar Uw Licht gegaan. Help ons straks als zijn lichaam toevertrouwd wordt aan de aarde en zorgvuldig toegedekt. Geef ons uw zegen.
Zegene U de eeuwige God, de Vader, de Zoon en de heilige Geest: .
De Eeuwige God zegene en behoede ons. De Eeuwige doe Zijn vriendelijk Aangezicht over ons lichten. De Eeuwige moge ons aanzien en vrede geven. Vandaag en alle dagen en tot in eeuwigheid!
Amen
Muziek bij verlaten kerk Mike Oldfield - Hergest Ridge pt.1 - Lake Constance
